(I) Koncepcjażywica epoksydowa
Żywica epoksydowa odnosi się do polimeru o strukturze łańcucha zawierającego dwie lub więcej grup epoksydowych w związkach polimerowych, należy do żywic termoutwardzalnych, a typową żywicą jest żywica epoksydowa typu bisfenolu A.
(II) Charakterystyka żywic epoksydowych (zwykle określanych jako żywice epoksydowe typu bisfenolu A)
1. Wartość pojedynczego zastosowania żywicy epoksydowej jest bardzo niska, należy ją stosować w połączeniu z utwardzaczem, aby uzyskać praktyczną wartość.
2. Wysoka siła wiązania: siła wiązania kleju na bazie żywicy epoksydowej jest największa wśród klejów syntetycznych.
3. Skurcz podczas utwardzania jest niewielki. W przypadku kleju epoksydowego skurcz jest najmniejszy, co jest również jednym z powodów wysokiego skurczu podczas utwardzania kleju epoksydowego.
4. Dobra odporność chemiczna: grupa eterowa, pierścień benzenowy i alifatyczna grupa hydroksylowa w systemie utwardzania nie ulegają łatwo erozji pod wpływem kwasów i zasad. W wodzie morskiej, ropie naftowej, nafcie, 10% H2SO4, 10% HCl, 10% HAc, 10% NH3, 10% H3PO4 i 30% Na2CO3 można stosować przez dwa lata; a w zanurzeniu w 50% H2SO4 i 10% HNO3 w temperaturze pokojowej przez pół roku; w zanurzeniu w 10% NaOH (100°C) przez miesiąc, wydajność pozostaje niezmieniona.
5. Doskonała izolacja elektryczna: napięcie przebicia żywicy epoksydowej może przekraczać 35 kV/mm. 6. Dobra wydajność procesu, stabilność wymiarowa produktu, dobra odporność i niska absorpcja wody. Żywica epoksydowa typu bisfenolu A ma swoje zalety, ale również wady: 1. Lepkość robocza, która wydaje się być nieco uciążliwa w konstrukcji. 2. Utwardzony materiał jest kruchy, a wydłużenie jest niewielkie. 3. Niska wytrzymałość na odrywanie. 4. Niska odporność na wstrząsy mechaniczne i termiczne.
(III) zastosowanie i rozwójżywica epoksydowa
1. Historia rozwoju żywicy epoksydowej: żywica epoksydowa została zgłoszona do szwajcarskiego patentu przez P. Castama w 1938 r., pierwszy klej epoksydowy został opracowany przez firmę Ciba w 1946 r., powłoka epoksydowa została opracowana przez firmę SOCreentee ze Stanów Zjednoczonych w 1949 r., a przemysłowa produkcja żywicy epoksydowej rozpoczęła się w 1958 r.
2. Zastosowanie żywicy epoksydowej: ① Przemysł powłokowy: żywica epoksydowa w przemyśle powłokowym wymaga największej ilości powłok na bazie wody. Coraz częściej stosuje się powłoki proszkowe i powłoki o wysokiej zawartości części stałych. Może być szeroko stosowana w rurociągach, kontenerach, samochodach, statkach, przemyśle lotniczym, elektronicznym, zabawkarskim, rzemieślniczym i innych gałęziach przemysłu. ② Przemysł elektryczny i elektroniczny: kleje epoksydowe mogą być stosowane do materiałów izolacyjnych, takich jak prostowniki, transformatory, zalewanie uszczelnień; uszczelnianie i ochrona podzespołów elektronicznych; produkty elektromechaniczne, izolacja i łączenie; uszczelnianie i łączenie baterii; kondensatory, rezystory, cewki indukcyjne, powierzchnia płaszcza. ③ Biżuteria złota, rękodzieło, artykuły sportowe: mogą być stosowane do szyldów, biżuterii, znaków towarowych, okuć, rakiet, sprzętu wędkarskiego, artykułów sportowych, rękodzieła i innych produktów. ④ Przemysł optoelektroniczny: może być stosowany do hermetyzacji, wypełniania i łączenia diod elektroluminescencyjnych (LED), lamp cyfrowych, lamp pikselowych, wyświetlaczy elektronicznych, oświetlenia LED i innych produktów. ⑤ Przemysł budowlany: Będzie również szeroko stosowany w drogownictwie, mostach, posadzkach, konstrukcjach stalowych, budownictwie, powłokach ściennych, zaporach, budownictwie inżynieryjnym, naprawie zabytków kultury i innych gałęziach przemysłu. ⑥ Kleje, uszczelniacze i kompozyty: takie jak łopaty turbin wiatrowych, rękodzieło, ceramika, szkło i inne rodzaje łączenia substancji, kompozyty z włókna węglowego, uszczelnianie materiałów mikroelektronicznych i tak dalej.
(IV) Charakterystykaklej na bazie żywicy epoksydowej
1. Klej na bazie żywicy epoksydowej opiera się na charakterystyce żywicy epoksydowej, która jest poddawana ponownemu przetwarzaniu lub modyfikacji, tak aby jego parametry wydajności były zgodne ze szczególnymi wymaganiami. Zazwyczaj klej na bazie żywicy epoksydowej wymaga również utwardzacza, aby można go było używać, i musi być równomiernie wymieszany, aby całkowicie się utwardził. Na ogół klej na bazie żywicy epoksydowej znany jest jako klej A lub główny środek, a środek utwardzający znany jest jako klej B lub środek utwardzający (utwardzacz).
2. Główne cechy kleju epoksydowego przed utwardzeniem to: kolor, lepkość, ciężar właściwy, stosunek, czas żelowania, czas dostępności, czas utwardzania, tiksotropia (zatrzymanie przepływu), twardość, napięcie powierzchniowe itd. Lepkość (lepkość): to wewnętrzny opór tarcia koloidu w przepływie; jego wartość zależy od rodzaju substancji, temperatury, stężenia i innych czynników.
Czas żelowania:Utwardzanie kleju to proces przejścia ze stanu ciekłego do zestalenia. Od początku reakcji kleju do momentu osiągnięcia przez niego stanu krytycznego w postaci żelu, upływa czas zestalenia, a czas ten jest determinowany przez ilość wymieszanego kleju epoksydowego, temperaturę i inne czynniki.
Tiksotropia:Ta cecha odnosi się do koloidu dotkniętego siłami zewnętrznymi (wstrząsanie, mieszanie, wibracje, fale ultradźwiękowe itp.), przy czym siła zewnętrzna zmienia konsystencję z gęstej na cienką, gdy czynniki zewnętrzne zatrzymują rolę koloidu z powrotem do pierwotnej, gdy następuje zmiana konsystencji zjawiska.
Twardość: odnosi się do odporności materiału na siły zewnętrzne, takie jak tłoczenie i zarysowanie. Zgodnie z różnymi metodami testowania twardości Shore'a (Shore'a), twardości Brinella (Brinella), twardości Rockwella (Rockwella), twardości Mohsa (Mohsa), twardości Barcola (Barcola), twardości Vickersa (Vichersa) i tak dalej. Wartość twardości i typ testera twardości odnoszą się do powszechnie stosowanego testera twardości. Konstrukcja testera twardości Shore'a jest prosta, odpowiednia do kontroli produkcji. Tester twardości Shore'a można podzielić na typ A, typ C, typ D, typ A do pomiaru miękkiego koloidu, typ C i typ D do pomiaru półtwardego i twardego koloidu.
Napięcie powierzchniowe: Przyciąganie cząsteczek wewnątrz cieczy, tak aby cząsteczki na powierzchni skierowane były do wewnątrz, działa siłą. Siła ta powoduje, że ciecz maksymalnie zmniejsza swoją powierzchnię i tworzy równoległe do powierzchni siły, znane jako napięcie powierzchniowe. Lub wzajemna siła przyciągania między dwoma sąsiednimi częściami powierzchni cieczy na jednostkę długości, jest to przejaw siły cząsteczkowej. Jednostką napięcia powierzchniowego jest N/m. Wielkość napięcia powierzchniowego jest związana z naturą, czystością i temperaturą cieczy.
3. odzwierciedlające cechyklej na bazie żywicy epoksydowejPo utwardzeniu głównymi cechami są: wytrzymałość, napięcie, absorpcja wody, wytrzymałość na ściskanie, wytrzymałość na rozciąganie, wytrzymałość na ścinanie, wytrzymałość na odrywanie, udarność, temperatura odkształcenia cieplnego, temperatura zeszklenia, naprężenia wewnętrzne, odporność chemiczna, wydłużenie, współczynnik skurczu, przewodnictwo cieplne, przewodnictwo elektryczne, odporność na warunki atmosferyczne, odporność na starzenie itp.
OpórOpisz charakterystykę rezystancji materiału, zazwyczaj za pomocą rezystancji powierzchniowej lub objętościowej. Rezystancja powierzchniowa to po prostu mierzona wartość rezystancji powierzchni między dwiema elektrodami, której jednostką jest Ω. Kształt elektrody i wartość rezystancji można obliczyć, łącząc rezystywność powierzchniową na jednostkę powierzchni. Rezystancja objętościowa, znana również jako rezystywność objętościowa lub współczynnik rezystancji objętościowej, odnosi się do wartości rezystancji na całej grubości materiału i jest ważnym wskaźnikiem charakteryzującym właściwości elektryczne materiałów dielektrycznych lub izolacyjnych. Jest to ważny wskaźnik charakteryzujący właściwości elektryczne materiałów dielektrycznych lub izolacyjnych. Rezystancja dielektryczna 1 cm² dla prądu upływu, której jednostką jest Ω-m lub Ω-cm. Im większa rezystywność, tym lepsze właściwości izolacyjne.
Napięcie próbne: znany również jako wytrzymałość na napięcie wytrzymywane (wytrzymałość izolacji), im wyższe napięcie przyłożone do końców koloidu, tym większy ładunek w materiale jest poddawany sile pola elektrycznego, tym większe prawdopodobieństwo jonizacji zderzenia, co skutkuje przebiciem koloidu. Przebicie izolatora o najniższym napięciu nazywa się obiektem napięcia przebicia. Aby wykonać przebicie materiału izolacyjnego o grubości 1 mm, należy dodać napięcie w kilowoltach zwane wytrzymałością na napięcie wytrzymywane materiału izolacyjnego, określane jako napięcie wytrzymywane, jednostką jest: kv/mm. Izolacja materiału izolacyjnego i temperatura są ze sobą ściśle powiązane. Im wyższa temperatura, tym gorsza wydajność izolacyjna materiału izolacyjnego. Aby zapewnić wytrzymałość izolacji, każdy materiał izolacyjny ma odpowiednią maksymalną dopuszczalną temperaturę pracy. W temperaturze poniżej tej temperatury może być bezpiecznie używany przez długi czas, powyżej tej temperatury będzie szybko się starzeć.
Absorpcja wody:Jest to miara stopnia, w jakim materiał absorbuje wodę. Odnosi się do procentowego wzrostu masy substancji zanurzonej w wodzie przez określony czas w określonej temperaturze.
Wytrzymałość na rozciąganie: Wytrzymałość na rozciąganie to maksymalne naprężenie rozciągające, przy którym żel jest rozciągany do momentu zerwania. Znana również jako siła rozciągająca, wytrzymałość na rozciąganie, wytrzymałość na rozciąganie. Jednostką jest MPa.
Wytrzymałość na ścinanie: znana również jako wytrzymałość na ścinanie, odnosi się do jednostki powierzchni łączenia, która może wytrzymać maksymalne obciążenie równoległe do powierzchni łączenia; powszechnie stosowaną jednostką jest MPa.
Wytrzymałość na odrywanie:znana również jako wytrzymałość na odrywanie, jest to maksymalne obciążenie uszkadzające, jakie może wytrzymać materiał na jednostkę szerokości; jest miarą nośności linii siły; jednostką jest kN/m.
Wydłużenie:odnosi się do koloidu w sile rozciągającej pod działaniem długości wzrostu pierwotnej długości o procent.
Temperatura ugięcia cieplnego:odnosi się do miary odporności cieplnej utwardzanego materiału, jest to próbka utwardzanego materiału zanurzona w izotermicznym ośrodku przenoszenia ciepła odpowiednim do przenoszenia ciepła, pod statycznym obciążeniem zginającym typu belki podpartej w sposób swobodny, mierzona deformacja zginania próbki w celu osiągnięcia określonej wartości temperatury, to jest temperatury ugięcia pod obciążeniem, zwanej temperaturą ugięcia pod obciążeniem lub HDT.
Temperatura zeszklenia:odnosi się do przejścia utwardzonego materiału ze stanu szklanego do stanu amorficznego lub wysoce elastycznego lub ciekłego (lub przeciwieństwa przejścia) w wąskim zakresie temperatur przybliżonego punktu środkowego, znanego jako temperatura zeszklenia, zwykle wyrażana w Tg, jest wskaźnikiem odporności na ciepło.
Współczynnik skurczu:zdefiniowane jako procentowy stosunek kurczenia się do rozmiaru przed kurczeniem się, a kurczenie się jest różnicą pomiędzy rozmiarem przed i po kurczeniu się.
Naprężenie wewnętrzne:odnosi się do braku sił zewnętrznych, koloidu (materiału) ze względu na obecność defektów, zmian temperatury, rozpuszczalników i innych przyczyn powodujących naprężenia wewnętrzne.
Odporność chemiczna:odnosi się do zdolności do opierania się kwasom, zasadom, solom, rozpuszczalnikom i innym chemikaliom.
Odporność na płomienie:odnosi się do zdolności materiału do przeciwstawiania się spalaniu w kontakcie z płomieniem lub do zapobiegania dalszemu spalaniu w kontakcie z dala od płomienia.
Odporność na warunki atmosferyczne:odnosi się do narażenia materiału na działanie promieni słonecznych, ciepła i zimna, wiatru i deszczu oraz innych warunków klimatycznych.
Starzenie się: utwardzanie koloidu w procesie przetwarzania, przechowywania i użytkowania, pod wpływem czynników zewnętrznych (ciepła, światła, tlenu, wody, promieni, sił mechanicznych i chemicznych itp.), szeregu zmian fizycznych lub chemicznych, w wyniku których materiał polimerowy staje się kruchy, pęka, kleisty, odbarwia się, pęka, tworzy się chropowata warstwa, tworzy się gruba warstwa, powierzchnia kreduje, rozwarstwia się i łuszczy, a właściwości mechaniczne ulegają stopniowemu pogorszeniu, a materiał nie nadaje się do dalszego użytkowania. Zjawisko to nazywa się starzeniem.
Stała dielektryczna: znany również jako współczynnik pojemnościowy, współczynnik indukowany (przenikalność elektryczna). Odnosi się do każdej „jednostki objętości” obiektu, w każdej jednostce „gradientu potencjału” można zaoszczędzić „energię elektrostatyczną” (energię elektrostatyczną) w zależności od tego, ile. Im większa „przepuszczalność” koloidu (czyli gorsza jakość), tym bliżej przewodu prądowego, tym trudniej osiągnąć efekt pełnej izolacji, innymi słowy, tym większe prawdopodobieństwo wystąpienia pewnego stopnia przecieku. Dlatego stała dielektryczna materiału izolacyjnego, ogólnie rzecz biorąc, im mniejsza, tym lepiej. Stała dielektryczna wody wynosi 70, co oznacza, że bardzo mała wilgotność spowoduje znaczące zmiany.
4. większośćklej na bazie żywicy epoksydowejjest klejem utwardzanym cieplnie, ma następujące główne cechy: im wyższa temperatura tym szybsze utwardzanie; im większa ilość mieszanki tym szybsze utwardzanie; proces utwardzania ma charakter egzotermiczny.
Shanghai Orisen New Material Technology Co., Ltd
M: +86 18683776368 (również WhatsApp)
Telefon: +86 08383990499
Email: grahamjin@jhcomposites.com
Adres: NO.398 New Green Road, Xinbang Town, dystrykt Songjiang, Szanghaj
Czas publikacji: 31.10.2024